Zoeken

Bij gravend archeologisch onderzoek bepaalt het bevoegd gezag middels een archeologisch Programma van Eisen (PvE) wat voor onderzoek dient te worden uitgevoerd. Een archeologisch PvE is een inhoudelijk document, waarin het doel, de vraagstelling en de uitvoeringswijze van een archeologisch veldonderzoek en specialistisch onderzoek zijn verwoord. Maar ook de randvoorwaarden van het onderzoek, bijvoorbeeld met betrekking tot de omgang met het vondstmateriaal.

De afgelopen twintig jaar zijn overigens vrijwel alle aanbestedingen voor archeologieopdrachten op nationaal of Europees niveau als een dienst geplaatst, met uitzondering van een aantal geïntegreerde contracten. Dit is gedaan op basis van de interpretatie van de zogenaamde CPV-codes die op archeologie betrekking hebben. Verder dingen in de praktijk slechts zeer zelden buitenlandse archeologische onderzoeksbureaus mee in een Europese aanbesteding van een archeologisch onderzoek in Nederland.

Het is vanuit zowel kwantitatieve als kwalitatieve overwegingen verstandig om op basis van het archeologisch PvE een specificatie op te stellen met de eisen voor de inschrijvingen. De manier waarop de opdracht wordt gespecificeerd is afhankelijk van de omvang en complexiteit van de werkzaamheden en de risico’s die daarmee gepaard kunnen gaan. Er bestaat geen gestandaardiseerde besteksystematiek in de archeologie, zoals een RAW-bestek in de bouw. Een opdrachtgever is vrij om te bepalen tot op welk detailniveau hij de eisen van de vraagspecificatie vastlegt. (november 2018)

Aan het begin van het inkoopproces wordt de keuze gemaakt of gunning op basis van laagste prijs of beste prijs-kwaliteitverhouding (BPKV voorheen EMVI) gaat plaatsvinden. Belangrijk is dat dit gebeurt alvorens het archeologisch Programma van Eisen (PvE) is opgesteld. De keuze heeft namelijk doorgaans consequenties voor de opzet van het PvE. Van deze voorbeelden van aanbestedingsdocumenten heeft 1 betrekking op laagste prijs en 1 betrekking op BPKV. (augustus 2019)

Met de invoering van het nieuwe inburgeringsstelsel krijgen gemeenten de regie over de uitvoering van de inburgering. Daarbij krijgen gemeenten de wettelijke plicht om ervoor te zorgen dat inburgeringsplichtigen tijdig een inburgeringsaanbod wordt gedaan. In deze handreiking leest u welke stappen u als gemeente kan nemen om tijdig een passend inburgeringsaanbod te organiseren. De handreiking is tot stand gekomen in samenwerking met PIANOo. (oktober 2020)

De gemeente Heerlen wil haar vastgoed verduurzamen. Daarvoor zoekt ze langdurige samenwerking met marktpartijen. Hier zijn innovatieve aanbestedingsprocedures en contracten voor nodig. Zoals degene die Heerlen gebruikte voor de bouw van een nieuw stadskantoor en het onderhoud aan haar raadhuis. ‘We zijn voor een lange periode ontzorgd.’ (PIANOo, oktober 2019)

Op de verzekeringsmarkt zijn verschillende partijen actief. Het samenspel tussen verzekeringsproducten en de partijen is een complex proces. Wat is de rol van iedere partij? En hoe ziet de markt eruit? Deze pagina helpt u op weg.

Er bestaan 2 soorten verzekeringen: schadeverzekeringen en sommenverzekeringen. De meeste verzekeringen zijn schadeverzekeringen. Bekijk hier wat het verschil is tussen beide soorten.

Bij een aanbesteding is het voor de beste inschrijving en de overige inschrijvingen belangrijk om te beoordelen wat de gevolgen zijn voor hun personeel dat werkzaam is op de opdracht. Het verliezen van een aanbestedingsprocedure kan ertoe leiden dat de vorige opdrachtnemer werknemers moet ontslaan. Hoe zit het dan met de transitievergoeding? En wat is het geval als de werknemers hun werk (deels) bij de beste inschrijving voortzetten? Het antwoord op deze vragen heeft voor alle inschrijvende partijen van een aanbesteding mogelijk grote (financiële) gevolgen.

Deze geactualiseerde handreiking (versie 3.0) beschrijft hoe de Veiligheidsladder (Safety Security Ladder) wordt toegepast binnen het initiatief van de Governance Code Veiligheid in de Bouw (GCVB) genaamd Veiligheid in Aanbestedingen (ViA). Deze handreiking is voor zowel opdrachtgevers (publiek en privaat) als opdrachtnemers. (januari 2026)